Bijkletsen met Daniel Radcliffe

Wat doe je wanneer je je in een kamer staat voor te bereiden om Daniel Radcliffe te interviewen? Niets - daar is geen tijd voor... tenminste, niet voor mij omdat hij de kamer binnen kwam stuiven en meteen naar me toekwam om me een hartelijke welkomstomhelzing te geven. En jullie weten natuurlijk wat daarna gebeurde.... tijd voor de thee. Ok, Ok... Ik geef toe - ik had thee. Hij had Diet Coke.

We hebben voor dit interview dingen iets anders aangepakt om het wat leuker te maken. Ik heb de Feitenpagina van DanRadcliffe.com voor hem uitgeprint zodat hij deze door kon nemen en notities kon maken terwijl we over diverse andere dingen spraken. Dit bleek een nogal interessant effect op onze gehele conversatie te hebben!

Waarmee zal ik beginnen... o ja, nu - ik kan net zo goed met de Feitenpagina beginnen omdat deze al eerder genoemd is. Terwijl Dan en ik alle feiten hiervan doorliepen, keek Dan ze na om zich ervan te overtuigen dat ik worstelen en Pokemon van zijn lijst van interesses af had gehaald omdat hij daar te oud voor was geworden.... (Ik had deze in feite ongeveer 2 jaar geleden verwijderd...). De Simpsons vindt hij nog steeds leuk, dus dat is een blijvertje.

Wat nog meer, o ja - de bands...  Er zijn er een paar die sinds die tijd niet meer op zijn lijstje voorkomen: the Thrills, Jet, en Darkness. Zijn belangstelling in Jet is afgenomen vanwege zijn vernieuwde verering voor the Rolling Stones (applaus), hoewel de overige twee bands... wie zal het zeggen... ik heb deze eveneens een tijdje geleden van mijn lijstje gehaald..

Verder met  "favoriete ijshockey team." Ja - we hebben altijd geweten dat hij een willekeurige naam van een videogame heeft gekozen, maar nooit de reden hiervoor. Dan legt uit, " Ik had deze videogame en ik heb er letterlijk één gekozen waarvan ik de naam leuk vond. Ik vond de coyote altijd al leuk in al de wildlife programma's die we keken. Ik keek altijd naar de programma's over wolven en coyotes en daarom het ik ze uitgekozen!"

Op dit moment tijdens het interview bedachten Dan en ik en plan om jullie allemaal in verwarring te brengen... NEE! Grapje!! Het was ECHT niet met opzet gedaan... ik zweer het... Toen we spraken over de Feitenpagina gingen we ook verder met een tweede gesprek en toen hadden we zoiets als drie gesprekken op hetzelfde moment over allerlei verschillende dingen... (Vandaar de reden dat we niet de volledige audio plaatsen... jullie zouden dit niet kunnen volgen). Ik zal proberen dit uit elkaar te halen en het zo wat minder ingewikkeld te maken voor jullie. Allereerst  - Harry Potter and the Goblet of Fire...

Dan vertelde wat over één van de scènes die in het doolhof zijn opgenomen, waarin hij Mike Newell's erg enthousiaste benadering als director beschreef.  "Er was één scène waarin Mike mij wilde laten zien hoe ik dit stukje moest doen... het was erg lichamelijk, maar het was iets waar ik op de grond lig en ik de betoveringen die over mij heen vliegen, probeer weg te houden en dus hij, Mike, gaat op de grond liggen en zwaait wat in het rond om mij te tonen wat ik moet doen. Dus hij heeft dat gedaan, en er is een scène waarin de Phelps tweeling met elkaar moet vechten en Mike belandde op de grond met één van de Phelps tweeling en worstelt wat met hem. Hij is absoluut een director die zijn lichaam gebruikt."

Iets anders uit GOF waar we over spraken, was de Prefect's Bath scène. Dan haalt zich voor de geest hoe dingen gingen op de set, "Feitelijk heb ik dit stukje nog niet gezien... omdat ik eigenlijk naar binnenkom met die ochtendjas aan en in theorie ben ik daaronder naakt. Eigenlijk had ik huidkleurig ondergoed aan wat echt iets was wat je nooit zou willen dragen! Ik zal niet zeggen wie het heeft gemaakt, maar het was een populair modelabel."

Dan werd gevraagd of de kleding in deze scène een boxershort was, en hij antwoordde, "Nee nee, geen boxershort, het leek op een soort zwembroek, ondergoed, en het is iets wat... ik kan me echt niet indenken dat iemand dit zou willen dragen! En ik ga erin en ik heb het stukje waar je mij ziet met half ontkleed bovenlijf eigenlijk nog niet gezien.... maar ik heb het stukje daarna waar ik net in bad ben, gezien. Het is erg grappig met Jammerende Jenny. Het is een echt goede scène maar ik ben een beetje nerveus om dit in de bioscoop te zien." (Luister naar audio clip).

Na Dan op de 'elektrische stoel' te hebben gezet door naar de altijd populaire Prefect Bath scène van de Goblet of Fire te vragen,  besloot ik hem even een pauze te geven en we gingen weer terug naar de Feitenpagina. Boeken- een paar nieuwe om toe te voegen aan zijn favoriete: Germinal van Emile Zola en The War of Don Emmanuels Nether Parts van Louis De Bernieres.

Dan vertelt ons wat over Germinal, "Het is fantastisch, het gaat over een mijnwerkersgemeenschap in Noord-Frankrijk en het gaat over de strijd tussen de werknemers en de bezitters van het land. Wat er zo goed aan is is dat het niet zegt dat de werknemers het bij het juiste eind hebben en het management niet. Het tragische is, dat strijd is tussen twee groepen die beiden gelijk hebben en dat is zo want geen van beiden is verkeerd. Het is gewoon een situatie waarin niemand iets kan doen om de situatie te helpen en het is een boek dat je erg aangrijpt. Het speelt zich af na de Franse Revolutie en... en dit vond ik ook zo leuk (Dan schreef The War of Don Emmanuels Nether Parts op dat moment op de Feitenpagina)..." (Luister naar de audio clip).

Dan is deze zomer zestien geworden, wat inhoud dat hij in feite meer uren op de set zou kunnen werken maar heeft in plaats hiervan gekozen dit niet te doen. "Terwijl ik de Harry Potter films doe, omdat ik daar vrijwel iedere dag ben, denk ik dat ik dezelfde uren houd, wat echt heel, heel prettig is."

Waarom niet meer uren werken? Nou, omdat Dan dit jaar is begonnen met zijn AS Levels na zijn GCSE examens behoorlijk goed te hebben afgerond. Dan zal zich dit jaar focussen op Engelse Literatuur, Geschiedenis, en Religie en Filosofie. Waarom Religie en Filosofie?

"Dat is omdat ik altijd gehouden heb van onderwerpen waarover je moet nadenken. Als je wiskunde doet, gaat het als "twee en twee is vier", "drie en twee is vijf" en ze geven je de antwoorden terwijl de vraag in filosofie niet is "wat is twee plus twee?" maar de vraag is "wat is twee?" Het gaat over wat dingen feitelijk zijn en betekenen en ik vind dat interessant omdat je je eigen mening erover kunt vormen." (Luister naar de audio clip).

Als jullie naar de clip luisteren zullen jullie natuurlijk merken dat we het over het filosofie kregen omdat ik dat dit jaar ook op school doe... Ik praatte en hij praatte... en toen eindigden we ergens op het punt van de Koningen van de Filosofie en Dan's beschrijving van wat AS Levels zijn... echt...

"Ja! Vanwege de Philosopher Kings en zo, leer ik daar ook over en het is echt fascinerend, het is geweldig, omdat waar we nu zijn, ik daar kan zitten en je aan kan moedigen echt kritisch te kijken naar al deze filosofen, wat een fantastische positie is om in te verkeren, te hebben.... want als je 'AS' Levels doet, is het,  het is wanneer je je GCSEs doet, is het meer dat je deze onderwerpen doet, je moet ervoor slagen en je moet in de volgende klas komen; terwijl in dit level, 'AS' Level, het  veel meer is.... je kunt er echt over nadenken en je eigen meningen erover vormen. Het is niet hetzelfde, het is een compleet andere manier van werken, je hebt veel meer verantwoordelijkheid, de leraar zegt "Ok, we geven je dit werk, ga naar huis en doe het op je eigen manier" en dus is er veel meer verantwoordelijkheid, waarvan ik eigenlijk wel plezier in heb. Ik heb altijd gedacht dat ik heel slecht zou zijn in dit 'verantwoordelijkheid-'ding' maar eigenlijk..... Snoep, Marsreep, ja, dat zal nooit veranderen...!" (Luister naar de audio clip).

Ja - daar aan het eind waren we weer teruggekeerd naar de feitenpagina... Marsrepen zullen voor nu en altijd zijn favoriete chocoladereep zijn!!! Na een aantal landen te hebben toegevoegd aan die landen die hij bezocht had, vertelde hij mij over zijn ervaring in Turkije toen hij vijf jaar was. "Het was geweldig, echt cool... Een jochie probeerde mij te verdrinken! Ik was jong, ongeveer vijf jaar. En die andere jongen was ongeveer vijf jaar. Hij hield mijn hoofd onder water en ik dacht "nee, dit is niet meer leuk!" en ik moest worstelen om boven te komen. Maar naderhand was ik in orde." Ok, om het even op te helderen - we lachten hem niet uit, we lachten met hem mee... (Luister naar de audio clip).

We gaan verder... Actrices- Hij heeft Natalie Portman aan zijn exclusieve lijst van vrouwelijke talenten die hij bewonderd, toegevoegd. Hij zei, "Wat zo geweldig aan deze actrices is, is dat ze allemaal heel mooi zijn, maar het zijn ook echt fantastische actrices." (Luister naar de audio clip).

Terwijl we spraken over de enorme talenten van Kirsten Dunst, Nicole Kidman en Scarlett Johansson, om er een paar te noemen, vroeg ik hem hoeveel hij bezig was met de verwachtingen die  fans en anderen van hem hebben. Hij zei," ik concentreer me eigenlijk niet veel op verwachtingen die mensen hebben. Ik denk gewoon dat je... nou, ik ga gewoon door met mijn eigen dingen, of dit nou voldoet aan de verwachtingen van mensen of niet. Als dat zo is, is dat fantastisch en als dat niet zo is... zolang ik maar gedaan heb wat ik wilde doen, zal ik echt gelukkig zijn en hopelijk zal dat ok zijn."

Zoals altijd dwaalden we af en begonnen over muziek te praten, wat toevalligerwijze voor ons beiden een goed excuus blijkt te zijn om van onderwerp te veranderen. We kregen het over het onderwerp muziek, gebruikt in reclame en als symbolisch braaksel van de popcultuur. Ongeveer op dit moment begon zijn publicist met haar ogen te rollen.... wetend dat als het hier eenmaal over hebben, we, volgens haar, 16 uur nodig zouden hebben alles te zeggen wat we wilden zeggen Dus... start de klok en laten we zien hoe ver we komen...

Dan zei, "Johnny Borrell van Razorlight heeft ooit iets fantastisch gezegd. Hij sprak over een band dat hun song liet gebruiken voor een reclame of zoiets en hij zei dat hij het zelfde aanbod had gekregen voor één van zijn songs en hij zei dat er een mogelijkheid was dat iemand.... dat dat nummer gedraaid zou worden wanneer iemand op iemand anders verliefd zou worden of op een ander sleutelmoment in iemands leven en hij wilde dat niet voor hun verpesten door de song als ringtone uit te brengen zodat het overal te krijgen en horen zou zijn. Ik vind het een schande dat mensen naar muziek luisteren en beslissen of ze een band of nummer goed vinden alleen door het te horen in een reclame of zoiets. Zo zou er niet naar muziek geluisterd moeten worden. Popmuziek is vandaag de dag totaal verschillend van wat het in de jaren '70 was want toen had je Blondie en the Beatles die popbands waren en wanneer ik nu aan pop denk, denk ik dat het een soort van gefabriceerde dingen zijn. Ik denk dat iedereen hier (in Engeland) met grote, echte sterkwaliteiten en talent het zelf wil maken. Wat geweldig is. Ik heb er nog niet diep genoeg over nagedacht om op dit moment er een mening over te vormen. Ik denk dat dit de moeilijkste vraag is die mij ooit is gesteld."

De tijd verstreek met over en weer geuite analyses en gedachten over muziek in de samenleving, waardoor we belandden in een lange discussie over popidool-shows, zoals de X Factor. Om een lang verhaal kort te maken, na veel overleg waren we het er beiden over eens dat het zoveel leuker is iemand in dit soort shows te horen die, wanneer hij/zij echt passie heeft voor zijn/haar vak, naar voren komt en optreedt dan iemand die daar alleen maar is om "beroemd" te worden. (Luister naar de audio clip).

Tijdens het gesprek was één van de dingen die Dan wilde delen met de fans, zijn wens schrijver te worden naast acteren. Meer specifiek, hij wil boeken schrijven. Dan houdt er niet van over actuele schrijfprojecten te praten omdat, zegt hij, "Ik ben ervan overtuigd dat zodra ik iemand hierover vertel, ik het teruglees en vreselijk vind en er gewoon mee ophoud." Met dit in gedachte, vroeg ik hem te vertellen over iets wat hij in plaats hiervan al geschreven heeft en Dan gaf mij een erg levendige beschrijving.

"Iets wat ik al heb geschreven... Nou, eigenlijk heb ik buiten de school niets geschreven. Ik schreef ze altijd voor school. Ik vond het gewoon geweldig, absoluut geweldig dingen voor school te doen.. Ik hield ervan dingen te doen die enkel over personen gingen. Heb je ooit de Talking Heads gezien? Dit zijn eigenlijk enkel personen die uitleggen, je vertellen over hun leven en de dingen in hun leven. Ik deed veel van dit soort dingen. Ik heb er één gedaan die over de relatie tussen kind en ouder ging. Dus ja, gewoon dingen over personen, niets groots, omdat veel van mijn vrienden altijd grote dingen op school schreven over oorlog en hoe (doet het accent van een gewichtige officier uit de Tweede Wereldoorlog na) "Ik de loopgraven inging en ik heb ACHTHONDERD Duitsers gedood met een zakmes!" of "Ik speelde in een voetbalwedstrijd en ik heb TWINTIG goals gemaakt voor mijn team!" en zo, en ik hield daar nooit van, ik vind het leuker om kleine dingen over personen en families te doen." (Luister naar de audio clip).

Ik liet hem weten dat hij scripts zou moeten schrijven omdat hij zo graag over personen schrijft, omdat ik hier net een les over had gehad. Dit wekte zijn interesse en hij begon me te vragen over software om scripts te schrijven..... maar we dwalen weer van het onderwerp af... terug naar het eh - gesprek....interview....ja.

We hebben het altijd over Dan's ongelofelijke gevoel voor humor... dus ik besloot hem te vragen een mop te vertellen. Hier is 'ie:

Dan: Hoe heeft Bob Marley zijn donuts het liefst?

Jenna: *haalt schouders op* Geen idee

Dan: Wi' jam in! (Luister naar de audio clip).

Dan vindt dit een hele leuke grap, hij zegt dat het "gewoon goed is." Nadat we uitgelachen waren, kregen we het over het laatste toneelstuk waar hij naar toe is geweest van Mike Leigh, 2000 Years. "Het was erg interessant. Ik wilde het grootste epische theaterstuk zien waar ik ooit naar toe was geweest... dat verwachtte ik maar ik kreeg dat niet te zien. De hoofdpersoon hierin was echter absoluut verbazingwekkend. Ik vond het echt leuk. Het gaat over een Joodse familie en hun geschiedenis, en over politiek..... echt interessant," legde Dan uit.

We gaan weer  in een andere versnelling, ik gooide er een vreemde vraag uit door hem te vragen wat het meest belachelijke was wat hij ooit heeft gezegd om indruk op een meisje te maken. Hij antwoordde onmiddellijk, "Hoi, ik ben Harry Potter... NEE!!!!! (lacht) Ik heb geen idee.. wat heb ik gezegd. Ik ben in het algemeen juist nogal belachelijk en weet nooit wat ik moet zeggen. Ik gebruik nooit die vreselijke openingszinnen omdat ze verschrikkelijk zijn. Ik kan niet zien hoe jij... Is er ooit één tegen jou gezegd? Ik kan me niet voorstellen dat een meisje zou denken 'O, jij bent blijkbaar een erg slimme man om die uitspraak naar mij te doen, ik moet met jou uitgaan.' Ik denk niet dat dat werkt, dus gebruik ik die zinnen nooit. Ik ben wel beter geworden maar ik voelde me voorheen erg opgelaten en wist niet wat ik zeggen moest." (Luister naar de audio clip).

Laten we niet stoppen met dit gekke interview... nog één dingetje te gaan in deze rommelige gedachtes - ja - het is - de gevreesde Woord Associaties... Alleen werden deze keer de rollen ook omgedraaid!!!

Jenna: Magie.
Dan: Betovering
Jenna: Muziek
Dan: Noten
Jenna: Tragisch
Dan: Blij
Jenna: 16
Dan: 20
Jenna: Beroemd.
Dan: Succes?
Jenna: Chocolade.
Dan: Fruit
Jenna: Jenna
Dan: Co
Jenna: Huh?
Dan: Ik weet niet. Dat was het eerste wat bij mij opkwam! Ik heb geen idee wat dit betekent! Fruit, fruit en chocolade.. (Hij eet geen fruit. En ook, ergens in Dan's onderbewustzijn moet ik een een bedrijf zjin geworden - Ik ben nu mijn eigen bedrijf... woohoo!)

Dan: Kan ik dat nu eens bij jou doen?
Jenna: Huh?
Dan: Kan ik dat nu bij jou doen?
Jenna: Bij MIJ?? Wacht even, ik moet het boek omdraaien... Oh God...

Dan: Magie
Jenna: Toverstok
Dan: Muziek
Jenna: Noten
Dan: Je doet me na!
Jenna: Nee, dat doe ik niet!!
Dan: Tragisch
Jenna: Dood.
Dan: 16
Jenna: 17
Dan: Beroemd
Jenna: Slecht
Dan: Chocolade
Jenna: Reep
Dan: Jenna
Jenna: Gek
(Luister naar de audio clip).

Uiteindelijk ging de bel en was het tijd voor Dan terug naar de klas te gaan... maar niet nadat hij er in toestemde een paar foto's met mij te laten nemen voor de fans... Jullie kunnen natuurlijk zien dat we moeite hadden niet te giechelen tijdens iedere klik van de camera. Hopelijk zullen deze drie foto's, samen met de scans van de feitenpagina's die hij handmatig heeft bijgewerkt (er was niet veel bij te werken, we waren al behoorlijk up-to-date), de massa voor op dit moment tevreden stellen....

Bekijk de Fotogalerij van het bezoek aan Dan in Londen, september 2005.

 Zoals altijd zou ik graag mijn dank willen uitspreken aan Dan, zijn familie en Warner Bros dat zij mij het voorrecht hebben gegeven wat momenten met Dan door te brengen tijdens zijn erg drukke dag. Het is altijd een enorm plezier met hem en zijn vader te praten wanneer ik Londen bezoek omdat het twee van de meest charmante, intrigerende en intelligente persoonlijkheden zijn die ik ooit mocht ontmoeten.

Opmerking voor Webmasters/Media: Kopieer of reproduceer geen enkel deel uit dit artikel zonder eerst toestemming te vragen.

Vertaald door Anneke.